Casus 35

Je bent arts op de afdeling Spoedeisende Hulp (SEH). Een 41-jarige vrouw wordt door de ambulance aangevoerd nadat zij liggend op de grond in de badkamer is gevonden. Zij heeft een hoofdwond.

mogelijk gevallen door Duizeligheid?

=== Draaiduizeligheid === Draaiduizeligheid duidt op een stoornis in het vestibulaire apparaat.3) Andere vormen van duizeligheid duiden op een probleem in andere orgaansystemen.

Bij een patiënt met draaiduizeligheid kunnen vegetatieve verschijnselen voorkomen, zoals misselijkheid en braken, bleekheid, algeheel onwel bevinden en angst. Ook kan een nystagmus zichtbaar zijn. Draaiduizeligheid is een symptoom bij onderstaande ziektebeelden.

BPPD (benigne paroxismale positieduizeligheid) . Dit wordt gekenmerkt door aanvallen van draaiduizeligheid uitgelokt door veranderingen van de stand van het hoofd (zoals draaien in bed, vooroverbuigen, omhoog kijken). De duizeligheid duurt enige seconden tot enkele minuten. Bij herhalen van de beweging die de duizeligheid uitlokt, vermindert de duizeligheidsreactie. Bij het merendeel van de patiënten gaan de klachten binnen vier weken vanzelf over. Het bestaan van verdichtingen of 'gruis' in de endolymfe in de halfcirkelvormige kanalen (canalolithiasis) wordt thans gezien als de verklaring van BPPD.4)

Neuritis vestibularis. Hierbij is er een constant aanwezige heftige draaiduizeligheid gedurende enkele dagen met vegetatieve klachten door een acute, geïsoleerde, eenzijdige vestibulaire uitval. De duizeligheid is vaak zo heftig dat de patiënt met gesloten ogen in bed ligt. Er treden geen gehoorstoornissen op. De voorkeursleeftijd is 20-60 jaar. Het ziektebeeld dooft in dagen tot weken geleidelijk uit, maar kan gedurende langere tijd af en toe nog milde duizeligheidsklachten geven. Een neuritis vestibularis wordt gezien als een neuropathie; de oorzaak is onbekend. Er is een associatie met het voorkomen van infecties, met name van de luchtwegen.5)

De ziekte van Ménière. Dit is een syndroom dat bestaat uit spontane aanvallen van draaiduizeligheid met gehoorvermindering en oorsuizen (tinnitus). De aanval bereikt binnen 20 minuten tot enkele uren een maximale intensiteit; er kunnen na de aanval nog enkele dagen klachten blijven bestaan. De gehoorvermindering betreft vooral de lage tonen en is aanvankelijk reversibel; na meerdere aanvallen is het gehoorverlies meestal blijvend en dikwijls progressief. Het oorsuizen blijft bij ongeveer de helft van de patiënten bestaan. De voorkeursleeftijd is 40-50 jaar. De aandoening begint aan één oor, het andere oor wordt soms ook aangedaan. De frequentie van de aanvallen neemt gewoonlijk in de loop van de tijd af.6) Bij de ziekte van Ménière is er een toename van de endolymfe in het vestibulocochleaire apparaat (endolymfatische hydrops). De oorzaak hiervan is niet opgehelderd, waarschijnlijk is deze multifactorieel bepaald. De huisarts kan bij herhaalde aanvallen het bestaan van de ziekte van Ménière vermoeden. Een audiometrisch vastgesteld perceptief gehoorverlies is nodig voor het stellen van de diagnose.7)

Een bloeding of infarct of een TIA in het verzorgingsgebied van de a. vertebralis en a. basilaris. Hierbij kan draaiduizeligheid voorkomen, er zullen dan neurologische symptomen aanwezig zijn die wijzen op een aandoening van de hersenstam of het cerebellum, zoals neurologische uitval (bijvoorbeeld diplopie, dysartrie), ataxie of een nystagmus van centrale origine

anders oorzaken van duizeligheid (centraal) -basilaris migraine: positieve familie anamnese, soms met hoofdpijn en bewustzijnsverlies, ataxie en dysarthrie en soms met coma. -Intoxicaties: antiepileptica, benzo’s of alcohol -Vertebrobasilaire insufficientie: dubbelzien, scotomen, blindheid, drop attacks en dysarthrie -Syndroom van wallenberg: staminfarct (van de PICA) draaierig en uitval van nervus IX en X. gevoelstoornissen, horner, slikstoornissen en dysarthrie -TIA of infarct -Bloeding in het cerebellum: constante duizeligheid en nystagmus -MS- Meeste patienten met MS hebben episoden met vertigo. Bij 5% is dit de eerste preentatie van de ziekte.